Bepaling van de zuurwaarde van aardolieproducten Aardolieproducten is een algemene term voor diverse goederen die rechtstreeks uit aardolie of componenten daarvan worden geproduceerd, voornamelijk bestaande uit zes categorieën: brandstoffen, chemische grondstoffen, smeeroliën, paraffine, asfalt, enz. Onder deze vormen brandstoffen zoals benzine, dieselolie en vliegtuigkerosine het overgrote deel van de geraffineerde olieproducten, waarbij ongeveer 85% van de ruwe olie uiteindelijk wordt omgezet in diverse brandstoffen voor transport en industrieel gebruik. Bovendien levert aardolie basisgrondstoffen voor chemische producten zoals plastics, chemische vezels en rubber, en ongeveer 15% van een vat ruwe olie wordt gebruikt om hoogwaardige producten zoals lichte chemische olie en ethyleen te produceren. Aardolieproducten zijn in wezen mengsels van diverse koolwaterstoffen, voornamelijk bestaande uit organische verbindingen, dus vallen ze in de categorie organische verbindingen in chemische classificatie. Hoewel het een mengsel is, aangezien alle componenten koolstofelementen bevatten, wat voldoet aan de definitie van organische materie, wordt het meestal geclassificeerd als een organische verbinding in onderzoeks- en industriële contexten. Experimenteel Doel 1. Beoordelen van het risico op corrosie van metalen: Hoe hoger de zuurwaarde, hoe meer zure stoffen (zoals organische zuren, nafteenzuren, enz.) in de olie aanwezig zijn. In aanwezigheid van vocht zullen deze zure componenten metaalapparatuur aanzienlijk aantasten en de levensduur van raffinage-eenheden, motoren of smeersystemen beïnvloeden. Door de zuurwaarde te meten, kan van tevoren worden beoordeeld of de olie corrosieschade zal veroorzaken aan opslag-, transport- en operationele apparatuur. 2. Beoordelen van de raffinadiegraad en kwaliteit van olieproducten: De zuurwaarde van nieuwe olie kan de raffinadiegraad weerspiegelen. Hoe grondiger de raffinage, hoe minder zure onzuiverheden en hoe lager de zuurwaarde. Daarom is de zuurwaarde een van de belangrijke indicatoren om de zuiverheid van olieproducten te meten bij fabrieksinspectie. 3. Monitoren van de oxidatieve achteruitgang van olieproducten tijdens gebruik: Smeerolie, transformatorolie en andere producten produceren zure producten door oxidatie tijdens langdurige werking, wat leidt tot een toename van de zuurwaarde. Wanneer de zuurwaarde een bepaalde limiet overschrijdt (bijv. een verandering van > +0,01 mgKOH/g), geeft dit aan dat de olie begint te degraderen, wat sludge kan produceren of de isolatieprestaties kan beïnvloeden, en tijdige vervanging vereist. 4. Begeleiden van de verwerking en benutting van ruwe olie met een hoog zuurgehalte: Ruwe olie met een zuurwaarde groter dan 0,5 mgKOH/g wordt "zure ruwe olie" genoemd, die gevoelig is voor corrosie van raffinageapparatuur en moeilijk te verwerken is. Nauwkeurige bepaling van de zuurwaarde helpt bij het optimaliseren van ontzuringprocessen, het aanpassen van mengverhoudingen en het selecteren van geschikte corrosie-inhibitiemaatregelen. 5. Garanderen van de serviceprestaties van brandstoffen en smeeroliën: Dieselolie met een hoog zuurgehalte kan leiden tot verstopping van injectoren en slijtage van zuigers; een toename van de zuurwaarde van smeerolie betekent een afname van de smeerfunctie. Regelmatige tests kunnen ervoor zorgen dat olieproducten binnen een veilig bereik opereren en mechanische storingen vermijden. Experimenteel Monster en Instrumenten Experimenteel Monster: Aardolieproducten Experimenteel Instrument: SH108C Potentiometrische titrator TAN/TBN Tester, in overeenstemming met ASTM D664 Experimentele Procedure 1. Elektrodenkalibratie Schakel de potentiometrische titrator in en verwarm deze 30 minuten voor. Kalibreer de elektrode met pH = 7,00, 4,00 en 10,00 bufferoplossingen na elkaar om een potentiometrische meetfout van ≤ ±2 mV te garanderen. 2. Monsterbepaling Wegen: Weeg het monster af volgens de geschatte zuurwaarde, nauwkeurig tot op 0,001 g, en plaats het in een bekerglas van 250 ml. Oplossen: Voeg 100 ml titratievloeistof toe en start de magnetische roerder om het monster volledig op te lossen (indien stratificatie optreedt, kan het aandeel tolueen passend worden verhoogd). Titratiebediening: Dompel de elektrodepunt in de oplossing, vermijd contact met de bodem van het bekerglas. Parameterinstelling: Stel de titratiesnelheid in op 0,5 ml/min en de eindpuntidentificatiemodus op "potentiaal sprong" (sprongbereik ≥ 50 mV). Titratie: Titreer met standaard kaliumhydroxide isopropanoloplossing, registreer het titreervolume (V₁) en het eindpuntpotentiaal. Blanco test: Voer een blanco titratie uit met alleen 100 ml titratievloeistof onder dezelfde omstandigheden, en registreer het blanco volume (V₀). 3. Duplicatieve Bepaling Voer ten minste twee parallelle bepalingen uit op hetzelfde monster. Het verschil tussen de twee resultaten moet voldoen aan de precisie-eisen (herhaalbaarheid van nieuwe olie ≤ 0,044(X+1), waarbij X het gemiddelde is van de twee resultaten). Experimentele Resultaten De gemeten zuurwaarde van de smeerolie is 0,084 mgKOH/g, wat voldoet aan de fabrieksstandaard. Dit geeft aan dat de olie voldoende raffinagediepte heeft, een laag gehalte aan zure onzuiverheden en een laag corrosierisico voor apparatuur. De relatieve afwijking van duplicatieve bepalingen is ≤ 2,1%, wat voldoet aan de herhaalbaarheidsvereiste in ASTM D664-24 (RSD ≤ 2%), wat bewijst dat de experimentele gegevens nauwkeurig en betrouwbaar zijn.  

Testmethode voor gelsterkte Gelatine is een eiwit dat wordt gewonnen uit bindweefsels zoals huid, botten en pezen van dieren.het is kleurloos tot lichtgeel, doorzichtige vlokken of poeder, met goede gelende eigenschappen, hydrofilisiteit en biocompatibiliteit. Als belangrijk natuurlijk polymeermateriaal wordt het veel gebruikt in voedsel, geneeskunde, cosmetica, industrie en andere gebieden.,farmaceutische gelatine, industriële gelatine en fotografische gelatine. Doel van het experiment Het belangrijkste doel van de bepaling van de gelatinehouder is het kwantificeren van het gelvermogen van gelatine en ervoor te zorgen dat de textuur, stabiliteit en veiligheid ervan voldoen aan de standaardvereisten voor levensmiddelen,farmaceutische en andere toepassingen. Door nauwkeurig de gelsterkte (Bloomwaarde) te meten, biedt dit experiment een wetenschappelijke basis voor productkwaliteitscontrole, optimalisatie van het productieproces en naleving van de regelgeving: 1De bloemwaarde weerspiegelt rechtstreeks de hardheid en elasticiteit van gelatine, die de werkelijke prestaties van gelatine in producten zoals gelee bepaalt.van de soort gebruikt voor de vervaardiging van de volgende producten:Bijvoorbeeld, high-Bloom gelatine is geschikt voor harde farmaceutische capsules, terwijl low-Bloom gelatine is ideaal voor zacht-geweven desserts. 2.Kwaliteit consistentie verzekerenDoor middel van gestandaardiseerde tests kunnen fabrikanten gekwalificeerde grondstoffen selecteren, problemen zoals instorting voorkomen,syneresis- of ontbindingsfout als gevolg van batchverschillen, en de productstabiliteit en het concurrentievermogen op de markt verbeteren. Experimentele apparatuur Monster: gelatine Instrument: model ST-16C Gelsterkte-toetser, conform QB/T 2354 Experimentele procedures Voorbereiding van het instrumentSchakel vooraf de gelsterkte-toetser aan. Stel de afdalsnelheid van de sonde op 0,5 mm/s en de drukdiepte op 4 mm. Laat het instrument stabiliseren voordat het wordt gebruikt. Plaatsing van het monster Vlug de gelfles uit het waterbad met constante temperatuur halen, de waterdruppels op de buitenwand drogen, de rubberen stop verwijderen,en plaats de fles op het testplatform van de gelsterkte testerZorg ervoor dat het midden van de fles direct onder de sonde is uitgelijnd. Start metingStart met de tester. De sonde daalt af met de ingestelde snelheid. Wanneer de sonde 4 mm onder het geloppervlak wordt gedrukt, wordt de door het instrument weergegeven krachtwaarde (Bloom g) geregistreerd. Parallelle testDe meting wordt op een ander monster uitgevoerd volgens dezelfde stappen. Experimentele resultaten en analyse Monster A is type A huidgelatine, graad 200.De norm vereist een gelsterkte van ≥ 200 g Bloom.De gemeten gemiddelde waarde is 206,5 g Bloom, wat voldoet aan de normvereiste. Het verschil tussen de twee parallelle monsters is 3 g Bloom ≤ 10 g Bloom, zodat het resultaat geldig is.  

DSC-metingsmethode voor sulfapyridine Sulfapyridine is een sulfonamide-antibioticum met een moleculair gewicht van 249.29, moleculaire formule C11H11N3O2S, en CAS-nummer 144-83-2. Het verschijnt als een witte tot bijna witte vaste stof bij kamertemperatuur, stabiel in eigenschappen, brandbaar en lichtgevoelig.Het is licht oplosbaar in water, oplosbaar in een beetje DMSO en een beetje methanol. Doel van het experiment Differentiële scanningcalorimetrie (DSC) wordt veel gebruikt om het thermisch gedrag en de fysisch-chemische eigenschappen van geneesmiddelen te bestuderen en speelt een belangrijke rol in farmaceutische O&O en kwaliteitscontrole. Voor sulfapyridine, een sulfonamide-antibacteriële stof: Het smeltpunt van zuivere sulfapyridine is 191°C. DSC meet nauwkeurig de smeltpiek, wat indirect de zuiverheid van het monster weerspiegelt. Sulfonamiden vertonen vaak polymorfisme. Verschillende kristallen vormen vertonen verschillende thermodynamische stabiliteit, oplosbaarheid en biologische beschikbaarheid. Het kan ook worden gebruikt voor geneesmiddel-hulpstof compatibiliteitsstudies door het thermisch gedrag van sulfapyridine gemengd met hulpstoffen te controleren om mogelijke interacties op te sporen. Experimentele apparatuur 1 ST146 Kristallijn thermische analysator 2 Proefmachine, smeltkroes, ontdooier, hoogprecisiewaarde en andere hulpmiddelen Experimentele procedures 1 Controleer of het instrument en de hulpmiddelen schoon, droog en vrij zijn van verontreiniging. Kalibreer het instrument voor temperatuur, warmte-stroom en specifieke warmtecapaciteit met behulp van standaardmaterialen zoals indium, zink en saffier. Het monster wordt gedroogd, een monstermassa van 5 ± 2 mg wordt gewogen en in een speciale smeltkroes wordt verzegeld. Na de kalibratie worden de parameters ingesteld volgens de meetvereisten; het instrument meet en toont de resultaten automatisch. Herhaal de test 1 ̊3 keer. Experimentele resultaten en analyse In het standaard verwarmingsprogramma (10 K/min, 30 ̊400 °C): De gemeten smeltenthalpie (ΔH) van het monster bedroeg ongeveer 145 J/g. De smelting vond plaats bij ongeveer 190 °C. De kristallisatie werd waargenomen tijdens afkoeling bij ongeveer 140 ∼ 160 °C. Bij de tweede verwarming vond opnieuw smelting plaats bij ongeveer 190 °C, in overeenstemming met het oorspronkelijke smeltpunt. De ontbinding werd waargenomen bij 250 °C. Op basis van een uitgebreide evaluatie voldoet het monster aan de eisen van de farmacopee: het is puur en goed bewaard gebleven.  

Bepalingsmethode voor de relatieve dichtheid van undecyleenzuur Undecyleenzuur, ook bekend als 10-undecyleenzuur, is een organische verbinding met de molecuulformule C₁₁H₂₀O₂. Het is een lichtgele tot gele vloeistof bij kamertemperatuur en atmosferische druk. Bij afkoeling vormt het melkwitte kristallijne massa's met een karakteristieke geur. Het is mengbaar met ethanol, chloroform, plantaardige oliën of vluchtige oliën in alle verhoudingen, en onoplosbaar in water. Het wordt veel gebruikt bij de synthese van parfums, farmaceutische antischimmelmiddelen en andere producten. Experimenteel Doel Als fysische constante kan de relatieve dichtheid objectief de intrinsieke kwaliteit van undecyleenzuur weerspiegelen en is het een van de belangrijke indicatoren voor de evaluatie van de werkzaamheid en veiligheid ervan. Weerspiegeling van zuiverheid en consistentie: Volgens de Test op Relatieve Dichtheid (Methode 0601) in de Chinese Farmacopee is de relatieve dichtheid van undecyleenzuur 0,910–0,913 g/cm³ bij 25 °C. Door de relatieve dichtheid te meten, kan worden bepaald of het undecyleenzuurmonster is vervalst. Assistentie bij authenticiteitsidentificatie: In combinatie met andere fysische constanten zoals de brekingsindex en de jodiumwaarde, helpt de relatieve dichtheid bij het verifiëren of het monster echt undecyleenzuur is. Garanderen van naleving in industriële toepassingen: In parfums, farmaceutica (bijv. antischimmelpreparaten) en cosmetica beïnvloeden de concentratie en zuiverheid van undecyleenzuur direct de veiligheid en werkzaamheid van het product. De relatieve dichtheid is een belangrijke parameter voor de acceptatie van grondstoffen. Het experiment wordt uitgevoerd volgens Methode 3 (Oscillerende Dichtheidsmeter Methode) voor de Test op Relatieve Dichtheid (0601) in de Chinese Farmacopee 2020. De ST217A Automatische Farmaceutische Relatieve Dichtheidsmeter (Shengtai Instrument) voldoet aan deze methode en wordt daarom voor de test gebruikt. Experimentele Apparatuur ST217B Automatische Touchscreen Farmaceutische Relatieve Dichtheidsmeter Hulpmiddelen: gezuiverd water, roerstaaf, bekerglas, etc. Experimentele Procedures Inspecteer het instrument: Controleer of de voeding, sensor, temperatuurregelsysteem (bijv. Peltier thermostaat), U-vormige oscillerende buis en andere componenten normaal functioneren. Reinig de meetcel: Was de U-vormige buis of monsterkamer met watervrij ethanol of gedestilleerd water, en droog deze vervolgens om interferentie van resten te voorkomen. Kalibreer het instrument: Injecteer zuiver water bij 25 °C (dichtheid = 0,997043 g/mL) in de meetcel, verwijder luchtbellen, druk op de toets 'Kalibreren' en laat het instrument de kalibratie automatisch voltooien. Haal vervolgens de meetcel eruit en reinig deze. Monsterintroductie: Filter om bellen en onzuiverheden te verwijderen. Start het automatische programma; de ingebouwde monsterpomp voltooit het nemen van monsters, reinigen en drogen automatisch. Resultaten worden binnen 2-10 minuten uitgevoerd. Lees de resultaten af en herhaal de test 1-3 keer. Experimentele Resultaten en Analyse Volgens de vereiste van de Chinese Farmacopee 0601 Test op Relatieve Dichtheid, moet de relatieve dichtheid van undecyleenzuur bij 25 °C 0,910–0,913 g/cm³ bedragen. De waarden verkregen in drie herhaalde tests vallen allemaal binnen het gespecificeerde bereik en voldoen aan de standaardvereisten.

Testmethode voor Rheologische Eigenschappen van Tarwemeeldeeg Tarwemeeldeeg is een halfvaste substantie met elasticiteit, rekbaarheid en plasticiteit. Het ontstaat door tarwemeel en water in een bepaalde verhouding te mengen en te kneden, zodat eiwitten water absorberen en een glutennetwerk vormen. Het dient als basisingrediënt voor de productie van pastaproducten zoals brood, gestoomde broodjes, noedels, enz. Experimenteel Doel 1. Beoordelen van de verwerkingskwaliteit en classificatie van meel Het primaire doel van het experiment is om te bepalen voor welke pastaproducten het tarwemeel geschikt is door middel van rheologische curven. Op basis van de stabiliteitstijd en de verzachtingsgraad gemeten met de farinograaf, is het mogelijk om sterk glutenmeel (geschikt voor brood), medium glutenmeel (geschikt voor gestoomde broodjes en noedels) en zwak glutenmeel (geschikt voor koekjes en gebak) duidelijk te onderscheiden. Hoe langer de stabiliteitstijd, hoe sterker de mengweerstand van het deeg, waardoor het geschikter is voor brood dat lange fermentatie vereist. Deze methode kan worden gebruikt voor de screening van speciaal meel, aangezien verschillende pastaproducten duidelijk verschillende eisen stellen aan de deeg eigenschappen. 2. Voorspellen van de uiteindelijke kwaliteit van pastaproducten Er is een significante correlatie tussen de rheologische eigenschappen van deeg en de kwaliteit van gebakken of gestoomde producten, en de experimentele gegevens hebben een sterke voorspellende waarde. 3. Begeleiden van de optimalisatie van productieprocesparameters De experimentele resultaten kunnen een specifieke operationele basis bieden voor de daadwerkelijke productie en blinde aanpassingen op basis van ervaring vermijden. 4. Monitoren van grondstofstabiliteit en veredelingsselectie Stabiliteitsbewaking per batch: Voor meelverwerkende bedrijven kan regelmatige controle van de rheologische eigenschappen kwaliteitsfluctuaties van verschillende batches tarwemeel monitoren om productstandaardisatie te waarborgen. Referentie voor tarweveredeling: In landbouwkundig onderzoek zijn rheologische indicatoren belangrijke criteria voor het screenen van hoogwaardige tarwerassen. Door de alveografeigenschappen (zoals taaiheid P, rekbaarheid L en sterkte W) van deeg van verschillende rassen te analyseren, kunnen veredelingsdeskundigen gericht nieuwe tarwerassen kweken die geschikt zijn voor specifieke verwerkingsvereisten. Experimentele Apparatuur Monster: Tarwemeeldeeg Apparatuur: ST139 Elektrische Farinograaf, conform ISO 5530-2 Experimentele Procedures Monsterweging en berekening van water toevoeging Op basis van 14% vochtgehalte, weeg 300 g voorgewerkt tarwemeelmonster, nauwkeurig tot 0,1 g. Schat de wateropname van het tarwemeel en bereken het benodigde watervolume. Wateropname (%) = (Water toevoeging + Tarwemeel gewicht - 300) / 3 (Met de 300 g meel mengkom als voorbeeld, water toevoeging is in mL.) De uiteindelijke maximale consistentie van het deeg moet 500 ± 20 BU zijn. Als de curve in de voorlopige test 500 BU overschrijdt, is de water toevoeging onvoldoende; anders is deze te veel. De water toevoeging kan worden aangepast volgens de relatie: 20 BU ≈ 0,6%–0,8% wateropname. Kneden en curve registratie Giet het afgewogen tarwemeel in de 300 g mengkom van de farinograaf. Start de mengkom met een snelheid van 63 ± 2 omwentr/min. Voltooi de water toevoeging binnen 25 seconden om snelle menging van water en meel te garanderen. De tijdmeting begint vanaf het begin van de water toevoeging. Het instrument registreert automatisch de verandering in weerstand van het deeg tegen de mengarmen tijdens het kneden en genereert een farinogram curve. De conventionele test duurt 20 minuten. De testtijd kan voor speciale analyses passend worden verlengd, maar de integriteit van de gegevensverzameling moet worden gewaarborgd. Observeer tijdens de test nauwkeurig de curveveranderingen. Als er abnormale fluctuaties optreden, controleer dan de status van het instrument of de monsterconditie. Parallelle testopstelling Elke batch monsters moet in ten minste 2 parallelle tests worden uitgevoerd. De toegestane fout van parallelle tests mag niet meer dan ±1,5% bedragen. Als de relatieve afwijking meer dan 5% bedraagt, moet de test worden herhaald om de betrouwbaarheid van de gegevens te waarborgen. Experimentele Resultaten en Analyse De vijf tarwemeelsoorten vertonen significante verschillen in rheologische eigenschappen en kunnen worden geclassificeerd in vier categorieën: sterk gluten, medium-sterk gluten, medium gluten en zwak gluten volgens farinograaf parameters. De experimentele resultaten voldoen aan de vereisten van GB/T 14614-2019. Ze kunnen een wetenschappelijke basis bieden voor de acceptatie van grondstoffen, kwaliteitscontrole en productontwikkeling in meelondernemingen, evenals gegevensondersteuning voor de selectie van grondstoffen en procesoptimalisatie in pastaproductieondernemingen.  

  Overzicht   Vloeibare koolwaterstoffen zijn belangrijke chemische grondstoffen die veelvuldig worden gebruikt bij de productie en verwerking van chemische producten zoals ethyleen, propyleen en vloeibaar petroleumgas. Het spoorwater dat erin zit, heeft directe invloed op de productkwaliteit en de veilige werking van productieapparatuur, en kan ook leiden tot nevenreacties in latere chemische reacties en deactivering van katalysatoren. Nauwkeurige bepaling van spoorwater in vloeibare koolwaterstoffen is een cruciale schakel in kwaliteitscontrole en veiligheidsbeheer van de chemische productie, en flitsverdampingsbemonsteringstechnologie is de kernvoorbewerkingsmethode om nauwkeurige bepaling van spoorwater in vloeibare koolwaterstoffen te bereiken.   Experimenteel Doel   Door het gehalte aan spoorwater in vloeibare koolwaterstoffen te bepalen, kunnen we nauwkeurig beoordelen of de vloeibare koolwaterstofgrondstoffen voldoen aan de zuiverheidseisen van het productieproces, en productieproblemen zoals apparatuurcorrosie en inefficiëntie van reacties veroorzaakt door een te hoog vochtgehalte vermijden. Deze bepaling wordt uitgevoerd in overeenstemming met GB/T3727-2003 Bepaling van spoorwater in industriële ethyleen en propyleen. De SH201 Flitsverdampingsbemonsteraar is speciaal ontworpen voor de voorbewerking van vloeibare koolwaterstofmonsters, die perfect compatibel is met deze nationale standaardmethode. Het kan vloeibare koolwaterstoffen omzetten in gasvormige monsters met isocompositie, constante temperatuur en constante druk, wat een nauwkeurige voorbewerkingsgarantie biedt voor de bepaling van spoorwater.   Experimentele Monsters: Vloeibare koolwaterstoffen (ethyleen/propyleen/vloeibaar petroleumgas, etc.)     Experimentele Instrumenten 1. SH201 Flitsverdampingsbemonsteraar 2. Hulpapparatuur: Karl Fischer Vocht Titrator/Dauwpuntmeter, bemonsteringscilinder, roestvrijstalen buis/polytetrafluorethyleen buis, analytische balans, etc.   Operationele Procedures 1. Plaats de SH201 Flitsverdampingsbemonsteraar in een zuurkast, sluit de ventilatieopening en injectiepoort aan, en sluit de injectiepoort aan op een Karl Fischer Vocht Titrator/Dauwpuntmeter met zo kort mogelijke leidingen. 2. Sluit de neerwaartse uitlaat van de bemonsteringscilinder aan op de instrumentpoort en draai deze vast, open de uitlaatklep van de cilinder volledig om ervoor te zorgen dat het vloeibare monster direct in het instrument komt. Sluit tegelijkertijd de stroomtoevoer van het instrument aan en zorg voor een goede aarding van de aarddraad. 3. Schakel het instrument in, ga naar de voorverwarmingsinterface om de verdampingstemperatuur (≥60℃) in te stellen. Na 15 minuten voorverwarmen en temperatuurconstante, pas de stroomsnelheid (1,5-2 L/min voor routinematige analyse) en injectievolume (5-15 L, hoe lager het vochtgehalte, hoe groter het injectievolume) aan op de parameterinstellingeninterface. 4. Nadat de Karl Fischer Vocht Titrator/Dauwpuntmeter het eindpunt heeft bereikt, druk op de injectietoets van het instrument om de injectie en bepaling te starten. Het instrument regelt automatisch de stroomsnelheid en registreert het cumulatieve injectievolume. 5. Wanneer het ingestelde injectievolume is bereikt, schakelt het instrument automatisch over naar de ventilatietoestand. De Karl Fischer Vocht Titrator/Dauwpuntmeter voltooit de bepaling en geeft het watergehalte weer. Voer het werkelijke injectievolume in om de uiteindelijke vochtconcentratie te berekenen, en het testrapport kan direct worden afgedrukt. 6. Na voltooiing van één set bepalingen kan de volgende set parallelle bepalingen direct worden gestart zonder het instrument uit te schakelen. 5 parallelle resultaten zijn vereist voor routinematige bepalingen.   Gegevensanalyse en Resultaatbeoordeling   Het gehalte aan spoorwater in standaard vloeibare koolwaterstofmonsters werd bepaald door voorbewerking met de SH201 Flitsverdampingsbemonsteraar in combinatie met bepaling door een Karl Fischer Vocht Titrator. Het instrument bereikt isocompositionele verdamping tijdens het verdampingsproces, zonder wateradsorptie, bevriezing of concentratieafwijking. De herhaalbaarheidsfout van de bepalingsresultaten voldoet aan de eisen van de nationale standaard, en de basisfout wordt gecontroleerd binnen ±5%. De gemeten waarde van het gehalte aan spoorwater weerspiegelt nauwkeurig het werkelijke vochtgehalte van vloeibare koolwaterstoffen, wat betrouwbare en nauwkeurige gegevensondersteuning kan bieden voor de kwaliteitsbeoordeling van vloeibare koolwaterstofgrondstoffen in de chemische productie.