Maltodextrine, ook bekend als wateroplosbare dextrine of enzymatische dextrine met de Engelse afkorting MD, is een zetmeelderivaat zonder vrij zetmeel. Het wordt bereid uit zetmeel of zetmeelrijke grondstoffen door enzymatische hydrolyse met een lage graad, zuivering en sproeidrogen. Onder normale omstandigheden is het een amorf wit of lichtgeel poeder zonder zichtbare onzuiverheden voor het blote oog, met een dextrose-equivalent (DE) waarde die meestal varieert van 3 tot 20. Het kenmerkt zich door wateroplosbaarheid, hoge stabiliteit en lage hygroscopiciteit, en wordt vaak gebruikt als vulstof, verdunner of bindmiddel voor farmaceutische producten.

Experimenteel Doel

  Op het gebied van chemie en wetenschappelijk onderzoek kan het bepalen van het eiwitgehalte van maltodextrine de zuiverheid van het product evalueren, de introductie van onzuiverheden tijdens het productieproces monitoren en de productkwaliteit waarborgen.

Experimentele Basis

  Het experiment wordt uitgevoerd in overeenstemming met de Eerste Methode (Kjeldahl Stikstofbepalingsmethode) van de 0731 Eiwitgehaltebepalingsmethode in het *Chinese Farmacopee 2020*. De Shengtai Instrument ST-14BS Farmaceutische Hulpstof Stikstofanalysator (4-gaats) voldoet aan deze methode en wordt daarom voor het experiment geselecteerd.

Experimentele Apparatuur

① ST-18BS Farmaceutische Hulpstof Stikstofanalysator

② Hulpcomponenten: zwavelzuur, boorzuur waterige oplossing, broomcresolgroen-methylrood gemengde indicator, natriumhydroxide waterige oplossing, standaard zuur titrant, gemengde katalysator, analytische balans, etc.

Experimentele Procedures

① Inspecteer het instrument, alle benodigdheden en oplosmiddelen om er zeker van te zijn dat ze schoon, droog en vrij van contaminatie zijn.

② Droog het monster tot constant gewicht bij 105℃, weeg het monster (nauwkeurig tot 0,1 mg) en breng het over in een digestiebuis, voeg vervolgens de gemengde katalysator en geconcentreerd zwavelzuur toe in een voorgeschreven verhouding.

③ Plaats de digestiebuis op een digestieoven, stel de digestieparameters in en start de digestie. De digestie wordt als voltooid beschouwd wanneer de vloeistof blauwgroen en helder en transparant wordt; als de digestie onvolledig is, ga dan door met het digestieproces.

④ Nadat de digestieoplossing is afgekoeld tot kamertemperatuur, breng deze over in een maatkolf. Spoel de kolf meerdere keren met gedestilleerd water, combineer al het spoelwater in dezelfde maatkolf, meng goed en koel af, maak vervolgens het volume aan tot de streep met gedestilleerd water. Neem een kwantitatief deel van de digestieoplossing en plaats dit in de reactiekamer van het destillatieapparaat, voeg natriumhydroxide toe en verwarm voor destillatie.

⑤ Voeg de gemengde oplossing van boorzuur en Tian's indicator toe aan een erlenmeyer, dompel de mond van de condensorbuis onder het vloeistofniveau van het reagens, observeer het kleurveranderingsproces van de indicator. Na volledige absorptie, titreer met standaard zwavelzuur of zoutzuuroplossing, bepaal het titratie-eindpunt en noteer de relevante gegevens.

⑥ Bereken de experimentele resultaten en herhaal het experiment 1 tot 3 keer.

Experimentele Resultaten

  Na berekening en analyse is het gemiddelde eiwitgehalte van de geteste maltodextrine 0,0148%, wat voldoet aan de eis van de Farmacopee dat het eiwitgehalte van maltodextrine minder dan 0,1% moet zijn, en dus voldoet aan de relevante kwaliteitsnormen.