روش آزمایش نقطه دود کروزین لامپ

روش آزمون نقطه دود کروسن چراغ

کيروسن چراغ یک محصول نفتی سبک است که به طور خاص برای روشنایی استفاده می شود و عمدتاً از طریق تقطیر جزئی یا شکست پترولیوم تولید می شود. این نوعی از کروسن است که عمدتاً به عنوان سوخت برای وسایل روشنایی مانند لامپ های نفتی، لامپ های گازی و مشعل ها استفاده می شود. همچنین به طور گسترده در اجاق های فضای باز، فانوس های طوفان و سایر تجهیزات استفاده می شود.

با شعله پایدار، روشنایی بالا و تمایل کم به تولید دوده در هنگام احتراق، کروسن چراغ همچنان در مناطقی با عرضه برق محدود یا در شرایط اضطراری کاربردی است.

هدف آزمایشی

هدف اصلی آزمایش نقطه دود کروسن چراغ، ارزیابی پاکیزگی و عملکرد بدون دود سوخت در هنگام احتراق است، به طوری که مناسب بودن آن برای روشنایی یا کاربردهای سوخت هواپیما تعیین شود.

ارزیابی پاکیزگی احتراق: هرچه نقطه دود بالاتر باشد، تمایل سوخت به تولید دوده در هنگام احتراق کمتر است که نشان دهنده محتوای آروماتیک کمتر و احتراق کامل تر و پاکیزه تر است. این امر به ویژه برای حفاظت از کیفیت هوای داخل ساختمان و کاهش رسوبات کربن بر روی دودکش لامپ مهم است.

کنترل کیفیت محصول: نقطه دود یکی از شاخص های کلیدی کیفیت برای کروسن چراغ و سوخت جت است.

بازتاب ویژگی های ترکیب شیمیایی: مقدار نقطه دود ارتباط نزدیکی با ساختار هیدروکربنی در کروسن دارد. این می تواند به طور غیرمستقیم درجه پالایش مواد خام و سطح فناوری پردازش را منعکس کند.

اطمینان از عملکرد خدمات و نگهداری تجهیزات: سوخت های با نقطه دود پایین به راحتی باعث کک شدن فتیله (که معمولاً "شکوفایی فتیله" نامیده می شود) و سیاه شدن دودکش لامپ می شوند، که باعث کاهش راندمان روشنایی و افزایش دفعات تمیز کردن می شود. این آزمایش به انتخاب کروسن با کیفیت بالا که برای استفاده پایدار طولانی مدت مناسب است کمک می کند.

پشتیبانی از ایمنی هوانوردی و کنترل رسوب کربن موتور: در هوانوردی، نقطه دود یک پارامتر مهم برای جلوگیری از رسوب کربن در محفظه های احتراق موتور است. رسوبات کربن ممکن است خطرات پنهانی مانند گرم شدن موضعی و احتراق ناهموار ایجاد کنند؛ بنابراین، سوخت های با نقطه دود بالا ترجیح داده می شوند.

تجهیزات آزمایشی

نمونه: کروسن چراغ

تجهیزات: دستگاه تست نقطه دود کروسن SD382، مطابق با ASTM D1322

روش های آزمایشی

1. آماده سازی نمونه: نمونه را در دمای 20 ± 5 درجه سانتیگراد قرار دهید تا دمای پایدار تضمین شود. اگر نمونه کدر است، آن را با مخلوطی از تولوئن-متانول (1:1) فیلتر و استخراج کنید. فتیله را حداقل 25 بار به طور مکرر غوطه ور کنید، سپس به مدت 30 دقیقه در دمای 110 درجه سانتیگراد خشک کنید تا ناخالصی ها حذف شوند.

2. کالیبراسیون دستگاه: دو سوخت مرجع را انتخاب کنید که نقاط دود آنها نقطه دود مورد انتظار نمونه را در بر می گیرد. ضریب تصحیح را با استفاده از فرمول محاسبه کنید: f = 2(As/Ad) + (Bs/Bd) که در آن As، Bs = نقاط دود گواهی شده سوخت های مرجع؛ Ad، Bd = نقاط دود اندازه گیری شده سوخت های مرجع.

3. روش آزمایش: روش دستی: لامپ نقطه دود را روشن کرده و ارتفاع فتیله را تنظیم کنید تا شعله پایدار شود. به آرامی فتیله را بالا ببرید، رفتار شعله را مشاهده کنید و حداکثر ارتفاع شعله بدون دود را ثبت کنید (تا نزدیکترین 0.1 میلی متر). آزمایش را سه بار تکرار کرده و میانگین را به عنوان نتیجه در نظر بگیرید.

4. پردازش داده ها: نقطه دود را محاسبه کنید: نقطه دود = L × f که در آن L = میانگین سه قرائت، f = ضریب تصحیح. نتیجه را تا نزدیکترین 0.5 میلی متر (روش دستی) گزارش دهید.

نتایج و تحلیل آزمایشی

نتایج نهایی نقطه دود سه نمونه آزمایشی عبارتند از:

نمونه 1: 28.4 میلی متر

نمونه 2: 30.7 میلی متر

نمونه 3: 27.0 میلی متر

نقاط دود از 27.0 میلی متر تا 30.7 میلی متر متغیر است. انحراف نسبی تعیین های تکراری برای تمام نمونه ها ≤ ± 0.1 میلی متر است که الزامات دقت ASTM D1322-24 و IP 367 را برآورده می کند. داده های آزمایشی معتبر هستند.