روش‌های تعیین مقدار گوگرد در فرآورده‌های نفتی

روش‌های تعیین محتوای گوگرد در فرآورده‌های نفتی

فرآورده‌های نفتی به یک اصطلاح کلی برای محصولات مختلف با خواص فیزیکی و شیمیایی خاص و سناریوهای کاربردی روشن اشاره دارد. این محصولات با استفاده از نفت خام، گاز طبیعی و مواد معدنی مرتبط با آن‌ها به عنوان مواد اولیه اصلی از طریق یک سری فرآیندها، از جمله اکتشاف و استخراج، پالایش و فرآوری، و تبدیل شیمیایی تولید می‌شوند. فرآورده‌های نفتی یک ماده واحد نیستند، بلکه یک سیستم محصول با پوشش بسیار گسترده و انواع بسیار متنوع هستند. آن‌ها مواد اساسی ضروری در زمینه‌های صنعت مدرن، حمل و نقل، تامین انرژی و زندگی روزمره هستند.

هدف آزمایش:

ارزیابی عملکرد زیست محیطی: محتوای گوگرد یک شاخص کلیدی برای اندازه‌گیری عملکرد زیست محیطی فرآورده‌های نفتی است. اندازه‌گیری دقیق محتوای گوگرد تضمین می‌کند که فرآورده‌های نفتی با الزامات نظارتی زیست محیطی مطابقت دارند و آسیب‌های زیست محیطی را کاهش می‌دهند.

اطمینان از ایمنی تجهیزات و کیفیت فرآورده‌های نفتی: گوگرد و ترکیبات آن می‌توانند تجهیزات فرآوری نفت و اجزای موتور را خورده و عملکرد فرآورده‌های نفتی را کاهش دهند. با تعیین محتوای گوگرد، کیفیت فرآورده‌های نفتی را می‌توان کنترل کرد و از خوردگی تجهیزات و کاهش عملکرد ناشی از محتوای گوگرد بیش از حد بالا جلوگیری کرد.

برآورده کردن الزامات نظارتی و استاندارد: هدف آزمایش ارائه داده‌های آزمایشی دقیق و قابل اعتماد است و اطمینان حاصل می‌شود که فرآورده‌های نفتی با استانداردهای ملی و الزامات بین‌المللی حفاظت از محیط زیست مطابقت دارند.

حمایت از توسعه انرژی سبز: از طریق تجزیه و تحلیل دقیق محتوای گوگرد، پشتیبانی فنی به شرکت‌های پالایش نفت، توزیع‌کنندگان فرآورده‌های نفتی و سایر نهادها ارائه می‌شود و توسعه انرژی سبز و حفاظت از محیط زیست را ترویج می‌کند.

ابزار و نمونه‌های آزمایش:

نمونه‌های آزمایش: فرآورده‌های نفتی

ابزار آزمایش: آنالایزر گوگرد فلورسانس اشعه ایکس SH407

,مطابق با استاندارد ASTM D4294.

روش آزمایش:

1. آماده‌سازی ابزار:

آنالایزر محتوای گوگرد کوره لوله‌ای را در یک محیط با تهویه مناسب و عاری از گرد و غبار قرار دهید و از اتصال برق پایدار اطمینان حاصل کنید. مطابق با الزامات استاندارد، دمای کوره لوله‌ای را روی 900 درجه سانتی‌گراد تا 950 درجه سانتی‌گراد تنظیم کنید و سرعت جریان هوا را به مقدار مشخص شده تنظیم کنید.

2. آماده‌سازی نمونه:

نمونه را با استفاده از سرنگ (روش حجمی) یا روش وزن‌سنجی (روش وزنی) با دقت اندازه‌گیری کنید. اطمینان حاصل کنید که مقدار نمونه مناسب است تا از احتراق بیش از حد جلوگیری شود. نمونه را به قایق احتراق تزریق کنید و مراقب باشید که نشت نکند، سپس سریعاً قایق احتراق را در قسمت ورودی کوره لوله‌ای قرار دهید.

3. احتراق و جذب:

درِ کوره را ببندید و دستگاه را روشن کنید. نمونه در شرایط دمای بالا و غنی از اکسیژن می‌سوزد و سولفیدها به دی‌اکسید گوگرد (SO₂) تبدیل می‌شوند. SO₂ تولید شده توسط یک پمپ فیلتر مکشی به دستگاه جذب وارد می‌شود و توسط یک محلول آبی حاوی پراکسید هیدروژن (H₂O₂) جذب می‌شود - در طی این فرآیند، SO₂ به اسید سولفوریک اکسید می‌شود.

4. تیتراسیون و محاسبه:

اسید سولفوریک موجود در محلول جذب را با یک محلول استاندارد هیدروکسید سدیم (NaOH) تیتر کنید و حجم NaOH مصرف شده را ثبت کنید. محاسبه نتیجه: محتوای گوگرد (درصد جرمی) را در نمونه با استفاده از داده‌های تیتراسیون و فرمول مشخص شده محاسبه کنید.

نتایج آزمایش

در این آزمایش، میانگین محتوای گوگرد نمونه دیزل 0.0299٪ تعیین شد. محدوده قابل اندازه‌گیری محتوای گوگرد 0.015٪ تا 5.00٪ را پوشش می‌دهد و نتیجه آزمایش الزامات استاندارد را برآورده می‌کند.