Petrol Ürünlerindeki Kükürt İçeriği Tayin Yöntemleri

Petrol Ürünlerindeki Kükürt İçeriğinin Belirlenme Yöntemleri

Petrol ürünleri, belirli fiziksel ve kimyasal özelliklere ve net uygulama senaryolarına sahip çeşitli ürünler için genel bir terimdir. Ham petrol, doğal gaz ve bunlarla ilişkili minerallerin, arama ve çıkarma, rafine etme ve işleme ve kimyasal dönüşüm dahil olmak üzere bir dizi işlemle temel ham madde olarak kullanılmasıyla üretilirler. Petrol ürünleri tek bir madde değil, son derece geniş bir kapsama ve çok çeşitli türlere sahip bir ürün sistemidir. Modern sanayi, ulaşım, enerji tedariki ve günlük yaşam alanlarında vazgeçilmez temel malzemelerdir.

Deneyin Amacı:

Çevresel Performansın Değerlendirilmesi: Kükürt içeriği, petrol ürünlerinin çevresel performansını ölçmek için önemli bir göstergedir. Kükürt içeriğinin doğru ölçümü, petrol ürünlerinin çevresel düzenleme gerekliliklerine uymasını sağlar ve çevresel zararı azaltır.

Ekipman Güvenliğinin ve Petrol Ürünleri Kalitesinin Sağlanması: Kükürt ve bileşikleri, petrol işleme ekipmanlarını ve motor bileşenlerini aşındırabilir ve petrol ürünlerinin performansını düşürebilir. Kükürt içeriğinin belirlenmesiyle, petrol ürünlerinin kalitesi kontrol edilebilir ve aşırı yüksek kükürt içeriğinin neden olduğu ekipman korozyonu ve performans düşüşü önlenebilir.

Yasal ve Standart Gerekliliklerin Karşılanması: Deneyin amacı, petrol ürünlerinin ulusal standartları ve uluslararası çevre koruma gerekliliklerini karşılamasını sağlayarak doğru ve güvenilir test verileri sağlamaktır.

Yeşil Enerji Gelişimini Desteklemek: Doğru kükürt içeriği analizi yoluyla, petrol rafinasyon işletmelerine, petrol ürünleri distribütörlerine ve diğer kuruluşlara teknik destek sağlanarak yeşil enerji ve çevre koruma geliştirilmesi teşvik edilir.

Deneysel Aletler ve Örnekler:

Deneysel Örnekler: Petrol Ürünleri

Deneysel Alet: SH407 X-ışını floresan kükürt analizörü

,ASTM D4294 standardına uygunluk.

Test yöntemi:

1. Cihaz Hazırlığı:

Tüp fırın kükürt içeriği analizörünü iyi havalandırılan ve tozsuz bir ortama yerleştirin ve kararlı bir güç bağlantısı sağlayın. Standart gerekliliklere uygun olarak, tüp fırın sıcaklığını 900℃～950℃ olarak ayarlayın ve hava akış hızını belirtilen değere ayarlayın.

2. Numune Hazırlama:

Numuneyi bir şırınga (hacimsel yöntem) veya tartım yöntemi (gravimetrik yöntem) kullanarak doğru bir şekilde ölçün. Aşırı yanmayı önlemek için numune miktarının uygun olduğundan emin olun. Numuneyi yakma teknesine enjekte edin, dökülmeyi önlemeye dikkat edin, ardından yakma teknesini hızla tüp fırının giriş bölümüne yerleştirin.

3. Yanma ve Emilim:

Fırın kapısını kapatın ve cihazı çalıştırın. Numune, yüksek sıcaklık ve oksijen açısından zengin koşullar altında yanar ve sülfitler kükürt dioksit (SO₂)'ye dönüştürülür. Oluşan SO₂, bir emme filtresi pompası tarafından emme cihazına sokulur ve hidrojen peroksit (H₂O₂) içeren bir sulu çözelti tarafından emilir — bu işlem sırasında, SO₂ sülfürik aside oksitlenir.

4. Titrasyon ve Hesaplama:

Emme çözeltisindeki sülfürik asidi standart bir sodyum hidroksit (NaOH) çözeltisi ile titre edin ve tüketilen NaOH hacmini kaydedin. Sonuç Hesaplama: Titrasyon verilerini ve belirtilen formülü kullanarak numunedeki kükürt içeriğini (kütle yüzdesi) hesaplayın.

Deneysel Sonuçlar

Bu deneyde, dizel numunesinin ortalama kükürt içeriği %0,0299 olarak belirlenmiştir. Kükürt içeriğinin ölçülebilir aralığı %0,015 ~ %5,00'i kapsar ve deneysel sonuç standart gereklilikleri karşılamaktadır.