Bepalingsmethode voor de penetratie van siliconenrubber

Bepalingsmethode voor penetratie van siliconenrubber

Siliconenrubber (vaak aangeduid als siliconen) is een type synthetisch rubber met een hoofdketen die is samengesteld uit siloxaanbindingen. De chemische component is siliciumdioxide (SiO₂).

Experimentele doelstellingen

De belangrijkste doelstelling van de penetratietest voor siliconenrubber is het kwantificeren van de hardheid (consistentie). Specifieke toepassingen zijn onder meer:

Kwaliteitscontrole: Ervoor zorgen dat siliconenrubberproducten (zoals thermisch geleidend siliconenvet en materialen voor kunstborsten) voldoen aan de industrienormen (bijv. het bereik van Type S: 270–330, Type F: 320–380, enz.).

R&D-optimalisatie: Het verbeteren van de smeerbaarheid, duurzaamheid en mechanische eigenschappen van siliconenrubber door de formule aan te passen.

Prestatie-evaluatie: Het voorspellen van de vloeibaarheid, compressieweerstand en stabiliteit van siliconenrubber bij daadwerkelijk gebruik.‌

Experimentele instrumenten

①Experimenteel materiaal: Siliconenrubber

②Experimentele instrumenten：Experimentele apparatuur: SH017 Automatische siliconenrubber penetrometer, die voldoet aan de HG/T 2502-standaard.

Experimentele procedures

Monster laden: Vul de speciale testcontainer (diameter: 55 mm, hoogte: ≥ 60 mm) met siliconenrubber. Gebruik een spatel om het oppervlak glad te strijken en zorg ervoor dat er geen luchtbellen achterblijven.

Voorbelasting: Plaats de container op het penetrometerplatform en laat de punt van de kegel het monsteroppervlak lichtjes aanraken. Breng een voorbelasting van 10 g aan en houd deze 5 seconden vast om de oppervlaktespanning te elimineren.

Penetratietest: Laat de kegel los en laat deze vrij in het monster vallen.

Lees de wijzerschaal af (eenheid: 0,1 mm) na 5 seconden.

Test elk monster 3 keer op verschillende posities en bereken de gemiddelde waarde.

Experimentele resultaten

De testwaarde van 288 voldoet aan de standaardvereisten. Het monster heeft een matige consistentie zonder afwijkende gegevens. De afwijking van de drie testresultaten is ≤ 2%, wat een goede herhaalbaarheid aangeeft.‌