Bepalingsmethode van het kristallisatiepunt van benzeen

Bepalingsmethode van het kristallisatiepunt van benzeen

Benzeen is een kleurloze, zoet ruikende en vluchtige vloeistof met de chemische formule C₆H₆. Het behoort tot de aromatische koolwaterstoffen en is ook een belangrijke basisgrondstof in de petrochemische industrie. Het is slecht oplosbaar in water, maar zeer goed oplosbaar in organische oplosmiddelen en wordt vaak zelf als oplosmiddel gebruikt. Benzeen is zeer giftig en door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) geclassificeerd als een carcinogeen van Groep 1. Langdurige blootstelling kan ernstige ziekten zoals leukemie veroorzaken. Het is wijdverspreid aanwezig in industriële producten zoals coatings, lijmen en brandstoffen, en wordt ook gebruikt bij de productie van chemicaliën zoals kleurstoffen, farmaceutische producten en pesticiden.

Experimenteel doel:

Het belangrijkste doel van het bepalen van het kristallisatiepunt van benzeen is het evalueren van de zuiverheid en kwaliteit van benzeen en het leveren van belangrijke gegevens ter ondersteuning van de optimalisatie van productieprocessen in gerelateerde industrieën. Specifiek:

Zuiverheidsevaluatie: Het kristallisatiepunt van benzeen is direct gerelateerd aan de zuiverheid ervan. Door het kristallisatiepunt te bepalen, kunnen we beoordelen of er onzuiverheden in benzeen aanwezig zijn en zo de kwaliteit ervan evalueren.

Procesoptimalisatie: Op gebieden als petrochemie en materiaalkunde zijn de kristallisatiepuntgegevens van benzeen cruciaal voor het beheersen van de materiaaltoestanden en het optimaliseren van productieprocessen.

Naleving van de norm: De bepaling wordt uitgevoerd in overeenstemming met de nationale norm GB/T 3145-2023 om de nauwkeurigheid en vergelijkbaarheid van de experimentele resultaten te waarborgen.

Experimentele monsters en instrumenten:

Experimentele monsters: Benzeen, Gedestilleerd water

Experimentele instrumenten: SH406B Volautomatische kristallisatiepuntmeter (conform de norm GB/T 3145)

Experimentele procedures:

1. Monsterbereiding: Neem een homogeen benzeenmonster, meet ongeveer 50 ml af met een maatcilinder en giet het in een droge reageerbuis. Voeg 1 druppel gedestilleerd water toe, schud de reageerbuis krachtig gedurende een halve minuut om het water gelijkmatig in het monster te verdelen.

2. Instrumentmontage: Steek een thermometer in de reageerbuis (de kwikbol van de thermometer bevindt zich in het midden van de reageerbuis, met de bodem ongeveer 8~10 mm van de bodem van de reageerbuis), en zet deze vast met een kurk om ervoor te zorgen dat de schaallijn van de thermometer gelijk ligt met de bovenrand van de kurk. Steek de gemonteerde reageerbuis in een dubbellaagse huls (de luchthuls kan worden gevuld met thermische isolatiematerialen om warmteverlies te verminderen).

3. Koelen en roeren: Dompel de reageerbuis onder in een koud bad (zoals een ijsbad of halfgeleiderkoelapparatuur), start het roerapparaat en roer het monster met een constante snelheid. Ga door met koelen totdat de temperatuur van het monster daalt tot ongeveer 6℃, neem dan onmiddellijk de reageerbuis eruit, veeg de watervlekken op de buitenwand af en steek deze snel terug in het koude bad voor verdere koeling.

4. Bepaling van het kristallisatiepunt: Observeer de temperatuurverandering. Wanneer er vaste stoffen in het monster neerslaan, zal de temperatuur eerst dalen tot het laagste punt en vervolgens stijgen tot het hoogste punt als gevolg van de warmte die vrijkomt door kristallisatie. Noteer de temperatuur wanneer het hoogste punt gedurende 30 seconden constant blijft als het kristallisatiepunt van het waterhoudende monster.

Experimentele resultaten

Noteer de temperatuur waarbij de temperatuur van het benzeenmonster stijgt tot het hoogste punt tijdens het koelen en gedurende 30 seconden stabiliseert: 5,30℃.